| تبليغات | X |
بگذار ازتنهایی این روزهای بی تو بگویم. کم کم دارم باور می کنم که بی تو باید
زندگی کنم وطناب آرزوهایم راازبام آمدنت ببرم. تورفتی و من شاعر شدم.
چه اهمیتی داردکه شعرهای مرا نمی خواهی یا اصلا مرا نمی خواهی
تمام ترانه هایم فدای غرورت دلم روشن است که یک وقت شایدروز تو ازمیان
بلور اشک هایم ظهور میکنی دلم روشن است که دلت برای من تنگ می شود
مي بيني چقدر دلم خوش است به خيالت...بگذار بگويم كه هنوز از اين دلبستگي
ساده دل نبريدم...با اينكه مثل روز برايم روشن است كه خيال روشن آمدنت را به
تاريكي گور خواهم برد
فقط خواستم از تو بگويم براي آخرين بار تا نگويي كه عشقم رنگ تكرار داشت....
